ای خوش آن روزی که ما در خانه مادر داشتیم دیده از دیدار رخسارش منور داشتیم

تقدیر و تشکر رئیس فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام از اظهار همدردی مردم و جامعه ورزش



هنوز غم از دست دادن مادر را باور نکرده ایم. هنور نتوانسته ایم با این غم بزرگ کنار بیائیم. هنوز نتوانستیم از این داغ بزرگ کمر راست کنیم.

هنوز غم از دست دادن مادر را باور نکرده ایم. هنور نتوانسته ایم با این غم بزرگ کنار بیائیم. هنوز نتوانستیم از این داغ بزرگ کمر راست کنیم.




وقتی امروز خودمان را می بینیم ، یاد دیروز مادرمان می افتیم ، همان مادری که بهشت زیر پای اوست و بدون رضایت او نمی توان به بهشت و نعمت هایش دست یافت. غم یتیمی ، غم جانکاهی است که امروز سخت به آن گرفتار شده ایم ، روزی که پدر را از دست دادیم ، وجود مادری بزرگوار را چون کوه در پشت سر خود احساس می کردیم ، همان مادری که چند مدتی پیش به سوی بهشت پرواز کرد و ما را تنها گذاشت تا غم یتیمی را بیش از پیش احساس کنیم .

کنار آمدن با غم از دست دادن مادر بهیچوجه امکان پذیر نبوده و نیست ، اما حضور دوستان و همراهان همیشگی در کنارمان از همان روز ابتدای آن، اتفاق تلخ و ناگوار غم تنهایی را برایمان تا حدود زیادی هموار ساخت.

همان دوستان و عزیزان بزرگواری که در مراسم تشیع ، تدفین و بزرگداشت مادر بزرگوارمان مرحومه فاطمه رحمان زاده آنها را در کنار خود احساس می کردیم.

همانهایی که زمینه تحمل این غم بزرگ را برای ما هموار ساختند.
همان هایی که آمدند تا ما احساس تنهایی نکنیم.

همانهایی که با حضورشان با ما دراین غم بزرگ همراه شدند. همانهایی که با پیام هایشان ، با ما احساس همدردی کردند.

همانهایی که جامه سیاه به تن کردند و در غم بزرگ ما ، داغدار شدند .
همانهایی که از زادگاهمان مشکین شهر به مراسم ما آمدند تا ما را تنها نگذاشته باشند.

همانهایی که از تهران و شهرهای دیگر ایران اسلامی خودشان را به مشکین شهر رساندند ، تا در غم از دست دادن مادر ، ما را تسکین داده باشند.

همانهایی که در تهران مراسم عزا برگزار کردند و خود را در این غم بزرگ شریک ما دانستند و...
نمی دانیم، با چه زبانی باید از این همه همراهی تشکر کرد.
نمی دانیم چگونه باید پاسخ محبت های این عزیزان را داد.
اما این را می دانیم که باید برایتان از خداوند سبحان بهترین ها را آرزو کنم.

آرزو کنیم که گام هایتان در راهها و کارهای خیر مستدام باشد .
آرزو کنیم که هیچ گاه جامه سیاه در غم عزیزی را بر تن نکنید و آرزوهای خوب دیگری که همواره برایتان داشته و داریم.

همواره راضی به رضای خدا بوده و خوب می دانیم که هر آمدنی را رفتنی است و امروز که مادر بزرگوار خود را از دست داده ایم.
این غربت و تنهایی را بیشتر احساس می کنیم. تا مادر بود ما گوهری تابناک را در خانه داشتیم و امروز که مادر را از دست داده ایم، سخت نبودش را احساس می کنیم.

از همه شما عزیزان و بزرگواران سپاسگزاریم. همه آنهایی که در مشکین شهر و تهران قدم بر دیده ما نهاد. همه آنهایی که با ارسال پیام و تاج گل ما را شرمنده محبت های خود ساختند. همه آنهایی که با حضورشان در مراسم های تشیع ،تدفین و بزرگداشت ما را مرهون بزرگواری خود کردند.

امیدوارم خداوند توفیق جبران محبت های شما را در شادی هایتان به ما بدهد. شمایی که بودن تان بزرگترین موهبتی است که خداوند به من اعطا نموده و از این بابت از ذات لایزال پروردگار شکرگزاریم.